It's right to be wrong

Sociale Media in Onderwijs?!

Op 23 oktober jl. mocht ik tijdens de netwerkdag 'Social Gaming' van het mediawijsheid expertise centrum een inleidende keynote houden bij Beeld en Geluid in Hilversum. Jeroen van Beijnen schreef een verslag. Mijn onderwerp: Sociale Media in Onderwijs. Onderstaande presentatie is een inleiding in social media in onderwijs met enkele eerste conclusies. Intussen hebben we ook enkele aanbevelingen geformuleerd, die zal ik onderstaand toelichten.

Social Media In Onderwijs

View more presentations from Michael Wetering, van.

(download de presentatie bij slideshare om ook mijn notities bij de sheets te kunnen lezen, dat maakt het makkelijker te volgen dan met alleen de dia's...)

Social, het nieuwe Web 2?
Social lijkt het nieuwe web 2.0, alle nieuwe toepassingen 'doen iets' met social. Zo gek is dat overigens niet. Wij mensen zijn immers sociale wezens. We hebben behoefte aan onderling contact, met name in deze individualistische samenleving is dat soms lastig. In vroeger tijden, levend in stammen, dorpjes en andere kleine gemeenschappen leefde eenieder die belangrijk voor je was op loopafstand. De wereld werd kleiner, we reizen gemakkelijk veel verder, je kunt het contact met dierbaren of goede vrienden soms maar lastig in stand houden. Sociale netwerken adresseren dat probleem, of het nu oude klasgenoten, dienstmaten of mede liefhebbers van golf of exotischer sporten of hobby's zijn, je kunt ze eenvoudig online treffen. Dit contact vervangt geen fysieke ontmoetingen, maar het is wel een leuke aanvulling erop, getuige het succes van enkele sociale netwerken zoals hyves, linked-in en facebook. Maar wat bepaalt succes van zo'n netwerk?

Twitter: elkaar berichten sturen, maar dan anders
Ik heb me lang afgevraagd wat ik aanmoest met twitter, account aangemaakt, een paar tweets geschreven, ik vond het er eigenljk nix aan… Nu er steeds meer (oude) vrienden twitteren wordt het leuk! Ik kan lezen wat koen doet elke dag, sinds we afstudeerden eten we eens per jaar met fred (we moeten dit jaar nog afspreken guys!), altijd gezellig om bij te praten. Nu weet ik tussendoor wat koen bezighoudt, soms een kort direct berichtje naar elkaar, geklets eigenlijk, maar leuk om zo iets meer contact te hebben. Social media zijn de aanvulling op het gesprek dat je al hebt met je vriendenkring, of het gesprek dat je makkelijker opzoekt met mensen met dezelfde interesse of passie.

Onderwijs en Social Media?
In het onderwijs worden social media voornamelijk beschouwd als een probleem. Hoe houd ik mijn leerling (letterlijk) bij de les? Youtube, hyves, MSN, allemaal afleiding… Ik wilde graag uitzoeken of en hoe op een constructieve manier omgegaan kan worden met social media in onderwijs. Al was het maar omdat het verbieden van wat dan ook bij pubers meestal geen oplossing is ;-) Bovendien is er grote behoefte aan meer betrokkenheid van jongeren bij het onderwijs, en het ligt voor de hand om dan te kijken in hoeverre 'hun wereld' onderdeel kan vormen van onderwijs, in plaats van die te verbannen. Social media als hyves zijn vooral de plek waar leerlingen hun peergroup ontmoeten, ze vormen en uiten er hun identiteit. Op ouders en leerkrachten zitten ze daar echt niet te wachten. Wat te doen?

Een triest misverstand: leerling en docent kunnen elkaar wel degelijk helpen!
De homo zappiens, de multitaskende digital natives geboren en levend in een tijd met daarin als vanzelfsprekend internet, digitale media en telefoons met ruim meer rekenkracht, opslagruimte en een beter scherm B-) dan mijn eerste PC. Van deze jongeren wordt vaak te makkelijk aangenomen dat ze digitaal vaardig zijn. Daar komt meer bij kijken dan snel typen of zonder angst allerlei nieuwe spullen uitproberen. Hoe benut je daadwerkelijk online samenwerkingsomgevingen? Hoe ga je om met het publieke platform dat internet is? Hoe ga je om met je privacy? Welke informatie kun je vertrouwen? Hoe zoek je effectief? Dit zijn zaken waarover leerlingen vaak nog veel kunnen leren.

Dan docenten, toch vaak afgeschilderd als digital immigrants, digibeten die niet vertrouwd zijn met computers, internet en nieuwe media. Wat kunnen zij leerlingen bijbrengen over de digitale wereld? Best veel dus! Onderzoek naar gebruik en vooral begrip van alle nieuwe media wijst steevast uit dat leerlingen maar heel beperkt vertrouwd zijn met de diepere mogelijkheden en risico's van internet en nieuwe media. Eerdergenoemde vragen kunnen juist docenten met hun media-onafhankelijke informatievaardigheden helpen beantwoorden. Hoe kom je door het raadplegen van meerdere bronnen tot een onafhankelijk oordeel? Hoe plan en organiseer je samenwerking?

Het zou een triest misverstand zijn als we aannemen dat leerlingen niets meer te leren hebben over internet en sociale media, en nog triester als we dan ook nog aannemen dat docenten hen daar niets over kunnen leren. Niets is minder waar!

Wat kunnen we dan wel doen?
Er zijn (natuurlijk) geen eenvoudige oplossingen, maar ons eerste onderzoek heeft wel een paar bruikbare tips opgeleverd. Deze adresseren de issues hierboven toegelicht:

1. Zet social media in t.b.v. kennisdeling onder docenten, o.a. rond ontwikkelingen in ICT en de inzet in de les. Twee vliegen in één klap: docenten gebruiken social media als ze begrijpen wat ze er (zelf) aan hebben en professionalisering vindt plaats binnen de docenten community.
2. Creëer een omgeving waarin het 'veilig' is lesmateriaal te delen. Kennisdeling hangt nu vaak nog op vertrouwen, wordt ik niet verguisd als ik dit materiaal publiceer? Een meer vertrouwde, praktisch inzetbare omgeving waar waardering is voor elkaars bijdragen en constructieve discussie plaatsvindt kan veel bijdragen aan het samenwerken aan goed digitaal leermateriaal.
3. Creëer een sociaal mediale lesomgeving waarin leerlingen binnen de lesmethode, begeleid door docenten, kunnen samenwerken binnen de les. Discussies over de les, het huiswerk, correcties van elkaars werk, legio mogelijkheden. Uitgevers sla uw slag !-)
4. Creëer een sociaal mediale leeromgeving op schoolniveau. Waar de ELO vaak blijft hangen in het bieden van een electronische schooltas is juist het gesprek over onderwijs met leerlingen heel interessant. Zeker in de context van het voorkomen van uitval is een doorlopend gesprek tussen bijvoorbeeld coach en leerling van groot belang. Hoe gaat het? Sluit de leerweg nog aan? Moeten keuzes worden bijgesteld?
5. Last but not least: biedt leerlingen een lespakket over het gebruik van digitale media, met name sociale media en samenwerkingsplatforms.

Deze korte toelichting doet de ideeën geen recht, een nadere uitwerking/invulling moeten we nog maken. Deze suggesties zijn misschien geen van allen baanbrekend en bestaan al in enige vorm en inhoud. Maar cruciaal is om te bezien of het daadwerkelijk mogelijk is in die bestaande oplossingen een vertrouwde omgeving op te bouwen en met elkaar in gesprek te komen. Dat geldt voor leerlingen in hun klas net zozeer als voor docenten onderling. Te vaak staren we ons blind op functionele mogelijkheden die er wel of niet zijn. Maar het kunnen voeren van een goed gesprek over een gedeelte interesse is waar het echt om gaat! Liefst IRL maar als dat even niet kan via twitter, je hyve, email, etc. En dat is direct ook de bepalende succesfactor van social: een gedeelde interesse of passie, als die er is dan komt het gesprek vanzelf.

Tot slot
De uitdaging is om met sociale media ook de school voorbij haar fysieke grenzen en schooltijden uit te breiden. Leerlingen doen dat al in hun onderlinge gesprek met hyves en MSN. Digitaal leermateriaal, al dan niet in het ELO, is al plaats- en tijdonafhankelijk. Nu de les, de docenten en de school nog over die grenzen helpen.

Mike (Oktober/2009)

TED crash ?-)

Wat maakt de TED conferenties zo speciaal?
Vanuit eigen ervaring kan ik in elk geval zeggen dat ze inderdaad heel speciaal zijn. Ik heb de nodige conferenties mogen bezoeken maar ik heb nog niet meegemaakt dat bezoekers zo gemakkelijk contact leggen met elkaar. En stuk voor stuk zijn het relevante, inspirerende gesprekken.

Daarnaast is er heel weinig afstand tussen sprekers en bezoekers, overal vinden discussies plaats, ik heb diverse sprekers 1-op-1 vragen kunnen stellen over hun verhaal, erg leuk. En de kwaliteit van sprekers is uitzonderlijk, waar een gemiddelde conferentie één of twee echt goede verhalen heeft is hier elke spreker heel goed. Dat wil zeggen: een goed verhaal, goed gebracht dat bovendien inspireert omdat het vragen oproept en je stimuleert je eigen context vanuit een ander perspectief te bezien.
Zo'n enthousiast relaas klinkt overdreven, te lang bij amerikanen rondgehangen zeker... ;-) Enfin, er is een eenvoudige oplossing, ga zelf volgend jaar!

TED crash & Tips
Een laatste waarschuwing bij de afsluiting was het 'gat' waar de gemiddelde TEDster in valt na een week TED: de TED crash. Slechte grap? Nee, het is inderdaad afkicken. Na 3 weken vakantie was ik bijna uitgestuiterd. Mijn familie begon het ook wel zat te worden dat ik bij elk gespreksonderwerp riep dat ik daar een geweldige presentatie over gezien had.
Ik ben zeker van plan de komende tijd wat aanbevelingen te doen zodra meer presentaties online komen. Een eerste selectie van talks die al online staan:

• Filosoof Alain de Botton over ontspannen omgaan met succes, erg leuk en onderhoudend, een prachtig verhaal vol zelfspot en relativeringsvermogen.
• 'Beeldhouwer' Willard Wigan over zijn micro-sculpturen (ze passen in het oog van een naald, ik heb ze bekeken onder een microscoop!). Willard is grappig, authentiek en aandoenlijk. Over kleine dingen die er toe doen, en werken tussen twee hartslagen en oppassen dat je niet per ongeluk je eigen werk opsnuift!
• Econoom Paul Romer over charter cities.Goede regels maken een stad/samenleving leefbaar of niet. Een interessante theorie over de constructie van leefbare steden. Wat zouden de regels zijn voor een school in een wereld met louter digitaal leermateriaal?
• Eric Giler van WiTricity demonstreert draadloze electriciteit! Een vinding @MIT, toegepast op bestaande telefoons, een Televisie, etc. Volkomen veilig, gebaseerd op een magnetisch veld dat heel vergelijkbaar is met het veld dat de Aarde heeft.

Enfin, ik zag ruim 100 verhalen @TED global 2009. Meer zodra ze online komen.

Mike (Augustus/2009)

Gordon Brown @TED Global

De reguliere sessies @TED waren dinsdagmiddag heel goed begonnen met filosoof Alain de Botton met een prachtig relativerend verhaal over ambities en teleurstellingen. Om een idee te geven van zijn relativeringsvermogen deze quote:
    "Next time you see someone in a Ferrari, don't think: They're greedy. Think: This is someone incredibly vulnerable and in need of love." - Alain De Botton, on the challenge of modern society, in which we - and others - measure our worth by what we "do" and what we own.

Nieuw 'global leadership' nodig om globale problemen aan te pakken

De britse PM Gordon Brown was DE surprise speaker van de eerste dag. Brown bleek een eloquent spreker op het TED podium en hield een gepassioneerd betoog voor de vernieuwing van globale samenwerking om de grote problemen effectief aan te pakken.

Moderne communicatie mogelijkheden en media bieden naar zijn mening unieke mogelijkheden om de noodzakelijke verandering te versnellen door verscherpt bewustzijn te creëren onder de wereldbevolking. Hij stelt dat hiervoor een 'global ethic' (fairness/responsibility) alsook globale communicatie en samenwerking noodzakelijk is. Zie zijn 17 minuten durende verhaal hier op de TED website.

Drinken uit een brandweerslang…

Andy Tanenbaum was/is mijn favoriete hoogleraar tijdens mijn Informaticastudie @VU Amsterdam. Tijdens een college vergeleek hij zijn studie bij het MIT eens met drinken uit een brandweerslang. Je kan nog zoveel dorst hebben, het water kan nog ze lekker zijn, maar zoveel tegelijk... Ik begrijp sinds vandaag nog wat beter wat hij mogelijk bedoelde. Er komen zoveel sprekers langs met korte, zeer goed uitgedachte verhalen met interessante boodschappen op allerlei intellectuele niveau's. Pffff... slapen! Op naar dag 2!

Mike (Juli/2009)

Serious Games? Spelend Leren! @NIOC 2009

Ik mocht de afsluitende keynote verzorgen op het NIOC congres op 8 april 2009. Het verzoek van de organisatie was om een verhaal te houden over 'Serious Games'. Ik heb dat een beetje vrij ;-) geïnterpreteerd en kwam uit op het volgende verhaal (met dank aan frans, jetse en bas voor hun feedback!).

Serious Games

View more presentations from Michael Wetering, van.

(download de presentatie bij slideshare om ook mijn notities bij de sheets te kunnen lezen, dat maakt het makkelijker te volgen dan met alleen de dia's...)

Waar leiden we jongeren voor op? En waarmee?
Voor welke wereld leiden wij jongeren op? Wat zijn de 21st century skills die ze nodig hebben, nu startend in groep 1 en in 2030 zoekend naar de eerste baan... Die baan zal naar alle waarschijnlijkheid veel flexibiliteit van hen vragen, alsook intensieve (wereldwijde) samenwerking met andere kenniswerkers. Als individu zul je steeds meer verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen. Thomas Friedman beschrijft dit (heel...) uitgebreid in zijn moderne geschiedenisboek "The World is Flat". En Sir Ken Robinson heb ik wellicht al eens genoemd in dit verband B)

En wat is hun wereld nu? Ze maken achteloos gebruik van technologie, maar doorzien ze de consequenties? Sociale netwerken mogen zich verheugen in grote belangstelling, TV verliest snel terrein ten opzichte van tijd doorgebracht op Internet. Wat moet je daarmee in het onderwijs?

"We think with the objects we love, we love the objects we think with" - Sherry Turkle
Terughoudendheid en enige scepsis jegens de huidige trends op Internet zijn begrijpelijk. Maar onderzoek van o.a. MIT professor Sherry Turkle (social studies of science and technology) wijst uit dat aansluiting op de leefwereld van jongeren belangrijk is. Ze verwoord dit prachtig: "We think with the objects we love, we love the objects we think with."

De wereld waarin jongeren nu leven bevat allerlei 'Allways On' communicatie middelen, inclusief online multi-player games waarin ze een zelfgekozen identiteit kunnen aannemen. Hiermee geven ze hun sociale leven mede vorm, ze denken en leren in die Allways On wereld. Nu moeten ze dat allemaal uitzetten en opbergen bij aankomst op school… Vervolgens vragen we onszelf af waarom de motivatie van leerlingen op school tanende is?! Iets zegt mij dat het blokkeren van hyves, youtube en myspace, het verbieden van mobiele telefoons, etc. geen houdbare strategie is. Niet als je jongeren betrokken wilt houden, aangehaakt bij hun onderwijs.

Wat heeft dit met Games te maken?
Bij nadere beschouwing blijken games terugkerende elementen te hebben die nauw aansluiten bij de leerdoelen voor de werkende mens in de toekomst. Deze moderne werker functioneert in wereldwijde, flexibele, losse samenwerkingsverbanden met veel eigen verantwoordelijkheid, creativiteit en initiatief. Ik ben er, mede daarom, van overtuigd dat spelend leren de toekomst heeft. Enkele argumenten:

• Games bevatten enkele gemeenschappelijke motiverende elementen: (Leren) samenwerken in (virtuele) teams, gezamenlijk werken aan concrete doelen, waarmee erkenning voor het behalen van resultaten en (de ontwikkeling van) vaardigheden kunnen worden verkregen.
• Directe beloning danwel sanctie bij het leveren van prestaties of het begaan van een vergissing (i.e. in games brengen goede prestaties je naar het volgende 'level', slechte zetten je terug om het 'level' opnieuw te spelen tot je het wel beheerst).
• Oefenen/trainen van het oplossen van complexe problemen/puzzels in stressvolle situaties (n.b. je zult maar een reuzentrol en/of vuurspuwende draak achter je aan hebben terwijl je de sleutelcode van de enige ontsnappingspoort probeert te achterhalen!).
• En in het voorbijgaan doe je zeer relevante (werk)ervaring op in het onder druk samenwerken in teams…

Goede Match
Deze 'skills' passen opmerkelijk goed bij de eisen die de nieuwe (platte) wereld stelt gebruikmakend van de instrumenten waarmee jongeren in hun eigen wereld leven en functioneren! Ligt dit allemaal niet veel genuanceerder? Vast wel. Maar de geschiedenis leert ons dat we effecten op korte termijn altijd overschatten en op lange termijn altijd onderschatten.

De impact van de nieuwe (social) media op de wereld is groot en onderwijs kan/mag/zal zich daar niet aan onttrekken.

Mike (April/2009)

N.B.: Gebruikte bronnen in 'Serious Games' naast reeds genoemde:

• Game over & over, De Toekomst, VPRO, januari 2006
• Do schools kill creativity, TED, Sir Ken Robinson, februari 2006
• Disrupting Class, Clayton M. Christensen, 2008
• TiO, Taalonderwijs in Ontwikkeling, Ad Bok
• Youtube filmpje bij quote 'When the sun comes up, you'd better be running' (dank Jetse!)
  

Flexibel Onderwijs vereist Digitale Identiteit @CvI 2009 #Noordwijkerhout

Op 25 maart jl. mocht ik een presentatie verzorgen tijdens de Managementconferentie 2009 georganiseerd door het Consortium voor Innovatie voor de BVE sector. Het congres startte met een wat mij betreft zeer geslaagde keynote presentatie van Dr. Sanford C. (sandy) Shugart, president van het Valencia Community College (65.000 studenten!) in Orlando, Florida.

Zijn performance (een combinatie van verhalen, zang en poezie) was zeer authentiek en maakte daarom grote indruk op me. Zijn pleidooi om de jongeren (postmodernisten) als personen te behandelen i.p.v. klantnummers is me uit het hart gegrepen, zie de CvI weblog voor een uitgebreidere beschrijving.

Brug van postmodernisme naar aandacht voor de mens achter de gebruiker
Ik heb dankbaar vele bruggetjes gemaakt van zijn verhaal naar mijn presentatie over digitale identiteit van/voor leerling en docent. Er wordt veel te weinig rekening gehouden met de mens achter de gebruiker bij het inrichten van systemen en de toegangsprocedures die daarbij horen. Mensen begrijpen de systemen niet, maken fouten die hen vervolgens worden verweten en de systemen worden nog strenger beveiligd zodat die onzorgvuldige gebruiker geen risico vormt. Ja dat gaat werken… NOT!

Digitale Identiteit voor Modern Onderwijs
Ik betoog in mijn presentatie dat modern onderwijs de inrichting van een digitale identiteit vereist voor zowel de leerling als de docent. We praten al enige tijd over onderwijs op maat, competentie gericht, flexibel inspelend op behoeften en mogelijkheden van de leerling. Met digitale leeromgevingen als vanzelfsprekend onderdeel van dat toekomstbeeld.

Digitale Identiteit en Flexibel Onderwijs Managementconferentie Maart 2009

View more presentations from Michael Wetering, van.

Ok, maar wie is die leerling? Wat wil zij? Waar is ze goed in? Wat boeit haar? Wat doet ze buiten school? Kortom, wat is haar identiteit? Zonder dat kan op maat onderwijs niet worden geboden. Wie heeft die kennis? DE docent? We zien steeds meer taken met verschillende profielen in ons nieuwe onderwijs: coach, begeleider, docent, etc. Daarnaast vormen digitale omgevingen een structureel onderdeel van nieuw onderwijs, de mensen in het onderwijs ontlastend. Kortom, de (digitale) identiteit van de leerling moeten kunnen worden geraadpleegd, gedeeld en aangevuld door betrokkenen en systemen. Natuurlijk zijn leerling en ouders daarbij nauw betrokken!

Zo'n vaart zal het toch wel niet lopen?
Hoor ik u denken: is dit wel nodig? Maar we kunnen toch niet anders? Hoe kunnen we een leerling engageren met onderwijs op maat als we ons niet werkelijk richten op diens identiteit? En haar daar niet actief bij betrekken? Anders kunnen we beter en goedkoper(!) voorgekookte vakkenpakketten en studierichtingen blijven aanbieden.

Ik ben ervan overtuigd dat het inrichten van een Digitale Identiteit voor elke leerling noodzakelijk is om modern onderwijs mogelijk te maken. Daarbij is die leerling zelf hard nodig. Wil ze niet? Vergeet dan op maat onderwijs, kies een standaard pakket en ga lekker in de klas zitten. Prima, niets mis mee! Maar als die standaard knelt en wringt, niet goed past. Dan willen leerling en docent, ouders en school in gesprek over het onderwijs. Voor die unieke leerling en diens uitdagingen en mogelijkheden onderwijs samenstellen dat goed past, en daarmee leuk is, en uitdagend! En dat is, kijkend naar de situatie rond ons huidige onderwijs, zeer welkom volgens mij.

Wat moet ik doen om dit op mijn instelling in te richten?
De oplossing voor dit vraagstuk is geen pakketselectie of een projectinspanning. Om te komen tot een structurele voorziening m.b.t. identiteit is beleid nodig dat een kader biedt aan elk initatief binnen de instelling dat raakt aan de identiteit van de leerling of docent. Stap voor stap kan zo gewerkt worden aan een schoolomgeving die als vanzelfsprekend respectvol en slim omgaat met wat ze al weet van haar mensen en leerlingen. De belangrijkste aandachtspunten en het startpunt voor dat beleid heb ik toegelicht in mijn presentatie. Veel succes!

Mike (maart/2009)

P.S. Voor een nadere toelichting op mijn presentatie zie de notes in de powerpoint file. Al mijn presentaties bij slideshare (click op de titel) kun je downloaden om beelden of teksten opnieuw te gebruiken.

Sir Ken Robinson, Creativity Expert: The second climate crisis

Er wordt in het onderwijs veel gesproken over noodzakelijke verandering. Het moet flexibeler, aantrekkelijker, professioneler, met minder uitval van leerlingen en ga zo maar door. Sir Ken Robinson houd daar een verfrissend en fundamenteel ander perspectief naast. "Do schools kill creativity?" vraagt hij zich af in zijn geweldige presentatie op de TED conferentie. Die archieven van de TED conferentie (Technology, Entertainment & Design) vormen een goudmijn vol prachtige verhalen.

Standup Comedy?

In een mix tussen standup comedy en een prachtig geformuleerd betoog uit Sir Ken Robinson zijn zorg over het gebrek aan aandacht voor de ontwikkeling van de creativiteit van de leerling.

De huidige schoolsystemen, ontstaan in het industriële tijdperk, smoren de creativiteit in elk kind is zijn analyse. En dit terwijl juist die creativiteit onze belangrijkste onderscheidende factor zal zijn in de steeds sneller veranderende wereld.

Royal Society of the Arts

Onlangs kwam ik ook Sir Ken's presentatie tegen bij de Royal Society of the Arts. Hoewel deze presentatie een langere zit is (een uur vs. 20 minuten bij TED) is dit een boeiende nadere uitwerking van zijn eerdere betoog. Hij vergelijkt het gebrek aan aandacht voor de ontwikkeling van creativiteit in het huidige schoolsysteem met de klimaatcrisis die Al Gore ook bij TED voor het eerst onder de aandacht bracht. Sir Ken noemt dit 'the second climate crisis'.

Waar Al Gore wijst op de roofbouw die we plegen op onze planeet trekt Sir Ken een parallel met de manier waarop we omgaan met mensen. We plegen roofbouw op de capaciteiten die mensen hebben door de eenzijdige nadruk op wetenschap en technologie. Die disciplines blijven natuurlijk belangrijk maar juist de creatieve vakken als dans, muziek, beeldende kunst, etc. ontwikkelen de bredere mogelijkheden van mensen.

Sir Ken schetst ook concrete mogelijkheden beide soorten onderwijs evenwichtiger te combineren in een nieuw schoolsysteem dat zich richt op de bredere ontwikkeling van onze jeugd. Enfin bekijk de presentaties, ze zullen je zeker inspireren.

Podcasts voor de Audiofielen

De DishyMix podcast met Sir Ken is ook de moeite waard als je met name in auto of trein tijd vind voor dit soort dingen. Ook Phorecast heeft een leuk interview gemaakt met Sir Ken met weer een iets andere draai aan het verhaal. Van de RSA presentatie is ook een podcast. Inderdaad de man boeit me B-)

Meer interessante Video

Registraties van presentaties van interessante denkers en doeners zijn een hele effectieve manier om hun ideeën tot je te nemen. Het gaat veel sneller dan hun boek lezen ;-) Zie mijn delicious video collectie voor de video's die ik interessant genoeg vond om terug te kunnen vinden o.a. bij TED. Have fun!

Mike (augustus/2008)

Open Onderwijs

Op 22 april 2008 werd in Den Haag het seminar 'Nederland Open in Verbinding' georganiseerd. Dit om het gelijknamige actieplan van Staatssecretaris Heemskerk van Economische Zaken onder de aandacht te brengen. Ik heb daar onderstaande presentatie gegeven over de inzet van Open Source Software in het Onderwijs.

| View | Upload your own

Open Source Software in Onderwijs

Open Source Software (OSS), software die vrij gebruikt, aangepast en verspreid mag worden, biedt interessante mogelijkheden voor (samenwerkende) onderwijsinstellingen. Deze software is vrijwel altijd gebaseerd op Open Standaarden, er is immers geen leveranciersbelang te beschermen. Op basis van functionele wensen is het de moeite waard om de gesloten commerciële producten te vergelijken met de Open Source varianten. De voordelen van OSS zijn: geen licentiekosten, snel, praktisch en eenvoudig inzetbaar en veel flexibiliteit. Het is wel belangrijk dat de ondersteuning goed geregeld is, vaak kan dat met een actieve gebruikerscommunity of vereniging nog beter dan bij een commerciële softwareleverancier.

Een goed voorbeeld van een uitstekend Open Source pakket voor Onderwijs is Moodle, een Electronische Leeromgeving (ELO), dat momenteel in honderdvijftig landen waaronder Nederland veel wordt ingezet. Er is zelfs een vereniging opgericht waarin Nederlandstalige gebruikers van Moodle samenwerken. Een ander leuk voorbeeld is Hot Potatoes, een pakket dat laagdrempelige mogelijkheden biedt om interactieve oefeningen online aan te bieden en te delen.

Open Standaarden in Onderwijs

Mijn collega bij Kennisnet, HP Köhler gaf een presentatie over Open Standaarden in het Onderwijs. Ook een zeer relevant thema want het onderwijs maakt in snel toenemende mate gebruik van digitale onderwijsmiddelen zoals elektronische leeromgevingen (ELO) en digitaal lesmateriaal. Hierdoor neemt de afhankelijkheid van dit soort middelen snel toe. Het is daarom belangrijk eisen te stellen aan de beschikbaarheid en betrouwbaarheid van digitale onderwijsmiddelen op korte en langere termijn. Zodat het onderwijs altijd doorgang kan vinden en investeringen in digitaal onderwijs toekomstvast zijn.

Bij het verwerven van digitale middelen is duurzaam inkopen net zo belangrijk als bij investeringen in folio (lesmateriaal), meubilair, gebouw, etc. Om ervoor te zorgen dat investeringen in 'digitaal onderwijs' inderdaad toekomstvast zijn, is het van groot belang te letten op de consequente toepassing van Open Standaarden. Open Standaarden zijn vrij beschikbare beschrijvingen van een afspraak tussen producenten, leveranciers en eindgebruikers. Op basis van een standaard kan iedere leverancier producten maken. Enkele eenvoudige voorbeelden: A4 papier, stopcontacten en stekkers, webbrowsers, webservers, html editors, etc. Zowel bij software als bij digitaal lesmateriaal zorgen Open Standaarden ervoor dat investeringen niet verloren gaan als wordt gewisseld van leverancier of product.

Ook als leerkrachten zelf materiaal ontwikkelen, bijvoorbeeld voor digitale schoolborden, is het van belang erop te letten hoe dit materiaal wordt beschreven en opgeslagen om de vindbaarheid en uitwisselbaarheid te vergroten. Is het gemaakte materiaal te gebruiken met een ander bord? Is het materiaal gelabeld? Als hier aandacht aan wordt besteed is samenwerking en uitwisselling mogelijk met collega onderwijsinstellingen, ook als zij voor andere producten en leveranciers hebben gekozen.

Bij het aanschaffen van licenties op lesmateriaal of bij zelfgemaakte modules voor een specifieke ELO geldt precies hetzelfde: Is het aangeschafte of zelf gemaakte materiaal inzetbaar in andere ELO's? Kortom: eisen stellen t.a.v. het gebruik van Open Standaarden beschermt uw investeringen in software en digitaal lesmateriaal en houdt uw opties open voor de toekomst!

Tip: Holland Open Software Conferentie 18 en 19 september 2008 in Amsterdam

Op donderdag 18 en vrijdag 19 september 2008 organiseert Stichting Holland Open voor de vierde keer de internationale Holland Open Software Conferentie (HOSC) in Amsterdam met als thema 'Open Up'. Het doel van deze conferentie is een brede verzameling open initiatieven en projecten te presenteren waarin het gebruik van Open Standaarden, Open Source Software, Open Content en 'Open Education' volop wordt gedemonstreerd. Binnenkort meer informatie op de HOSC website.

Namens Kennisnet ben ik betrokken bij de organisatie van de HOSC 2008 om Open Onderwijs over het voetlicht te brengen in een speciaal samengestelde onderwijsprogrammalijn 'Open Education'. Leerkrachten, ict-coördinatoren en managers in het primair-, voortgezet- en middelbaar beroepsonderwijs werken binnen deze onderwijsprogrammalijn samen in werkgroepsessies en projecten rond thema's gericht op Openheid in het onderwijs.

Mike (april/2008)

The Long Tail in Education @CvI 2008

The Long Tail is een term uit de statistiek voor een bepaalde verdeling van bijvoorbeeld marktvraag. Zo'n verdeling begint met een hoge piek waarna de curve snel afvlakt en nog lang vrijwel vlak doorloopt. Chris Anderson, editor van Wired Magazine, claimt in zijn boek 'The Long Tail: Why the Future of Business is Selling Less of More' dat in de nabije toekomst steeds vaker kleinere hoeveelheden van een groter en gevarieerder aanbod zullen worden geconsumeerd. Hij verwijst bijvoorbeeld naar de online verkoop van boeken, DVDs e.d. Ten opzichte van de klassieke boek- en entertainmentwinkels is een veel diversere belangstelling van klanten zichtbaar, mede omdat ze de titels van hun wens nu kunnen zoeken én vinden en eenvoudig kunnen bestellen. Beperkingen die eerder het aanbod bepaalden, bijvoorbeeld beperkte schapruimte in een fysieke winkel, zijn opgeheven waardoor het aanbod veel breder kan worden.

Tijdens de Conferentie voor Onderwijsvernieuwing en ICT (Design4all, integraal ontwerpen) op 26 en 27 maart 2008 in Maastricht heb ik een presentatie gegeven over de toepassing van de Long Tail in het onderwijs.

| View | Upload your own

Met de invoering van competentiegericht leren en de wens onderwijs te flexibiliseren zijn ook in het onderwijs de eerste stappen gezet richting een 'Long Tail'. Het doel is om leerlingen op maat te kunnen bedienen met hun opleiding. In de belangstelling van leerlingen voor opleidingen is ook sprake van een Long Tail verdeling. Een hoge piek met de standaard opleidingsvragen en een lange staart met niches, kleine aantallen belangstellenden voor allerlei varianten en aanvullingen op het standaard opleidingsaanbod.

Lang geleden begon onderwijs in een 1-op-1 model maar was daarmee alleen beschikbaar voor de elite. Met de democratisering van onderwijs kwam de massa en de noodzaak efficiency en schaalbaarheid zwaar te laten wegen bij de inrichting van het onderwijs. Het was economisch niet haalbaar en vaak fysiek niet mogelijk om de 'staart' van de vraag in te vullen. Met enkele welgekozen opleidingsrichtingen kon de grootste gemene deler in de behoefte vrij goed ingevuld worden. Nu Electronische Leer Omgevingen gemeengoed worden en serieus werk wordt gemaakt van het produceren, beschikbaar stellen, vindbaar maken en arrangeren van Digitaal Leermateriaal verdwijnen de oorpronkelijke beperkingen. Productiemiddelen van leermateriaal, goede audio en video apparatuur, zijn beschikbaar voor steeds lagere prijzen, printing on demand is goed mogelijk. Ook distributie van materiaal is veel laagdrempeliger met blogs en vele andere online publicatie platforms.

Daarmee zijn de oorspronkelijke beperkingen vrijwel geheel weggenomen. Het is kortom steeds beter mogelijk om leerlingen een opleiding te bieden die is toegesneden op hun voorkeuren, interesses en talenten. Hierdoor wordt het onderwijs natuurlijk ook aantrekkelijker en zal uitval door gebrek aan belangstelling of inspiratie teruglopen. Doordat beter rekening kan worden gehouden met eerdere opleidingen en specifiek benodigde competenties wordt het opleidingstraject ook efficienter. Een leerling komt sneller op de arbeidsmarkt met een beter aansluitende opleiding, een zogenaamde win-win situatie!

Mike (maart/2008)