It's right to be wrong

Sociale Media in Onderwijs?!

Op 23 oktober jl. mocht ik tijdens de netwerkdag 'Social Gaming' van het mediawijsheid expertise centrum een inleidende keynote houden bij Beeld en Geluid in Hilversum. Jeroen van Beijnen schreef een verslag. Mijn onderwerp: Sociale Media in Onderwijs. Onderstaande presentatie is een inleiding in social media in onderwijs met enkele eerste conclusies. Intussen hebben we ook enkele aanbevelingen geformuleerd, die zal ik onderstaand toelichten.

Social Media In Onderwijs

View more presentations from Michael Wetering, van.

(download de presentatie bij slideshare om ook mijn notities bij de sheets te kunnen lezen, dat maakt het makkelijker te volgen dan met alleen de dia's...)

Social, het nieuwe Web 2?
Social lijkt het nieuwe web 2.0, alle nieuwe toepassingen 'doen iets' met social. Zo gek is dat overigens niet. Wij mensen zijn immers sociale wezens. We hebben behoefte aan onderling contact, met name in deze individualistische samenleving is dat soms lastig. In vroeger tijden, levend in stammen, dorpjes en andere kleine gemeenschappen leefde eenieder die belangrijk voor je was op loopafstand. De wereld werd kleiner, we reizen gemakkelijk veel verder, je kunt het contact met dierbaren of goede vrienden soms maar lastig in stand houden. Sociale netwerken adresseren dat probleem, of het nu oude klasgenoten, dienstmaten of mede liefhebbers van golf of exotischer sporten of hobby's zijn, je kunt ze eenvoudig online treffen. Dit contact vervangt geen fysieke ontmoetingen, maar het is wel een leuke aanvulling erop, getuige het succes van enkele sociale netwerken zoals hyves, linked-in en facebook. Maar wat bepaalt succes van zo'n netwerk?

Twitter: elkaar berichten sturen, maar dan anders
Ik heb me lang afgevraagd wat ik aanmoest met twitter, account aangemaakt, een paar tweets geschreven, ik vond het er eigenljk nix aan… Nu er steeds meer (oude) vrienden twitteren wordt het leuk! Ik kan lezen wat koen doet elke dag, sinds we afstudeerden eten we eens per jaar met fred (we moeten dit jaar nog afspreken guys!), altijd gezellig om bij te praten. Nu weet ik tussendoor wat koen bezighoudt, soms een kort direct berichtje naar elkaar, geklets eigenlijk, maar leuk om zo iets meer contact te hebben. Social media zijn de aanvulling op het gesprek dat je al hebt met je vriendenkring, of het gesprek dat je makkelijker opzoekt met mensen met dezelfde interesse of passie.

Onderwijs en Social Media?
In het onderwijs worden social media voornamelijk beschouwd als een probleem. Hoe houd ik mijn leerling (letterlijk) bij de les? Youtube, hyves, MSN, allemaal afleiding… Ik wilde graag uitzoeken of en hoe op een constructieve manier omgegaan kan worden met social media in onderwijs. Al was het maar omdat het verbieden van wat dan ook bij pubers meestal geen oplossing is ;-) Bovendien is er grote behoefte aan meer betrokkenheid van jongeren bij het onderwijs, en het ligt voor de hand om dan te kijken in hoeverre 'hun wereld' onderdeel kan vormen van onderwijs, in plaats van die te verbannen. Social media als hyves zijn vooral de plek waar leerlingen hun peergroup ontmoeten, ze vormen en uiten er hun identiteit. Op ouders en leerkrachten zitten ze daar echt niet te wachten. Wat te doen?

Een triest misverstand: leerling en docent kunnen elkaar wel degelijk helpen!
De homo zappiens, de multitaskende digital natives geboren en levend in een tijd met daarin als vanzelfsprekend internet, digitale media en telefoons met ruim meer rekenkracht, opslagruimte en een beter scherm B-) dan mijn eerste PC. Van deze jongeren wordt vaak te makkelijk aangenomen dat ze digitaal vaardig zijn. Daar komt meer bij kijken dan snel typen of zonder angst allerlei nieuwe spullen uitproberen. Hoe benut je daadwerkelijk online samenwerkingsomgevingen? Hoe ga je om met het publieke platform dat internet is? Hoe ga je om met je privacy? Welke informatie kun je vertrouwen? Hoe zoek je effectief? Dit zijn zaken waarover leerlingen vaak nog veel kunnen leren.

Dan docenten, toch vaak afgeschilderd als digital immigrants, digibeten die niet vertrouwd zijn met computers, internet en nieuwe media. Wat kunnen zij leerlingen bijbrengen over de digitale wereld? Best veel dus! Onderzoek naar gebruik en vooral begrip van alle nieuwe media wijst steevast uit dat leerlingen maar heel beperkt vertrouwd zijn met de diepere mogelijkheden en risico's van internet en nieuwe media. Eerdergenoemde vragen kunnen juist docenten met hun media-onafhankelijke informatievaardigheden helpen beantwoorden. Hoe kom je door het raadplegen van meerdere bronnen tot een onafhankelijk oordeel? Hoe plan en organiseer je samenwerking?

Het zou een triest misverstand zijn als we aannemen dat leerlingen niets meer te leren hebben over internet en sociale media, en nog triester als we dan ook nog aannemen dat docenten hen daar niets over kunnen leren. Niets is minder waar!

Wat kunnen we dan wel doen?
Er zijn (natuurlijk) geen eenvoudige oplossingen, maar ons eerste onderzoek heeft wel een paar bruikbare tips opgeleverd. Deze adresseren de issues hierboven toegelicht:

1. Zet social media in t.b.v. kennisdeling onder docenten, o.a. rond ontwikkelingen in ICT en de inzet in de les. Twee vliegen in één klap: docenten gebruiken social media als ze begrijpen wat ze er (zelf) aan hebben en professionalisering vindt plaats binnen de docenten community.
2. Creëer een omgeving waarin het 'veilig' is lesmateriaal te delen. Kennisdeling hangt nu vaak nog op vertrouwen, wordt ik niet verguisd als ik dit materiaal publiceer? Een meer vertrouwde, praktisch inzetbare omgeving waar waardering is voor elkaars bijdragen en constructieve discussie plaatsvindt kan veel bijdragen aan het samenwerken aan goed digitaal leermateriaal.
3. Creëer een sociaal mediale lesomgeving waarin leerlingen binnen de lesmethode, begeleid door docenten, kunnen samenwerken binnen de les. Discussies over de les, het huiswerk, correcties van elkaars werk, legio mogelijkheden. Uitgevers sla uw slag !-)
4. Creëer een sociaal mediale leeromgeving op schoolniveau. Waar de ELO vaak blijft hangen in het bieden van een electronische schooltas is juist het gesprek over onderwijs met leerlingen heel interessant. Zeker in de context van het voorkomen van uitval is een doorlopend gesprek tussen bijvoorbeeld coach en leerling van groot belang. Hoe gaat het? Sluit de leerweg nog aan? Moeten keuzes worden bijgesteld?
5. Last but not least: biedt leerlingen een lespakket over het gebruik van digitale media, met name sociale media en samenwerkingsplatforms.

Deze korte toelichting doet de ideeën geen recht, een nadere uitwerking/invulling moeten we nog maken. Deze suggesties zijn misschien geen van allen baanbrekend en bestaan al in enige vorm en inhoud. Maar cruciaal is om te bezien of het daadwerkelijk mogelijk is in die bestaande oplossingen een vertrouwde omgeving op te bouwen en met elkaar in gesprek te komen. Dat geldt voor leerlingen in hun klas net zozeer als voor docenten onderling. Te vaak staren we ons blind op functionele mogelijkheden die er wel of niet zijn. Maar het kunnen voeren van een goed gesprek over een gedeelte interesse is waar het echt om gaat! Liefst IRL maar als dat even niet kan via twitter, je hyve, email, etc. En dat is direct ook de bepalende succesfactor van social: een gedeelde interesse of passie, als die er is dan komt het gesprek vanzelf.

Tot slot
De uitdaging is om met sociale media ook de school voorbij haar fysieke grenzen en schooltijden uit te breiden. Leerlingen doen dat al in hun onderlinge gesprek met hyves en MSN. Digitaal leermateriaal, al dan niet in het ELO, is al plaats- en tijdonafhankelijk. Nu de les, de docenten en de school nog over die grenzen helpen.

Mike (Oktober/2009)

Gordon Brown @TED Global

De reguliere sessies @TED waren dinsdagmiddag heel goed begonnen met filosoof Alain de Botton met een prachtig relativerend verhaal over ambities en teleurstellingen. Om een idee te geven van zijn relativeringsvermogen deze quote:
    "Next time you see someone in a Ferrari, don't think: They're greedy. Think: This is someone incredibly vulnerable and in need of love." - Alain De Botton, on the challenge of modern society, in which we - and others - measure our worth by what we "do" and what we own.

Nieuw 'global leadership' nodig om globale problemen aan te pakken

De britse PM Gordon Brown was DE surprise speaker van de eerste dag. Brown bleek een eloquent spreker op het TED podium en hield een gepassioneerd betoog voor de vernieuwing van globale samenwerking om de grote problemen effectief aan te pakken.

Moderne communicatie mogelijkheden en media bieden naar zijn mening unieke mogelijkheden om de noodzakelijke verandering te versnellen door verscherpt bewustzijn te creëren onder de wereldbevolking. Hij stelt dat hiervoor een 'global ethic' (fairness/responsibility) alsook globale communicatie en samenwerking noodzakelijk is. Zie zijn 17 minuten durende verhaal hier op de TED website.

Drinken uit een brandweerslang…

Andy Tanenbaum was/is mijn favoriete hoogleraar tijdens mijn Informaticastudie @VU Amsterdam. Tijdens een college vergeleek hij zijn studie bij het MIT eens met drinken uit een brandweerslang. Je kan nog zoveel dorst hebben, het water kan nog ze lekker zijn, maar zoveel tegelijk... Ik begrijp sinds vandaag nog wat beter wat hij mogelijk bedoelde. Er komen zoveel sprekers langs met korte, zeer goed uitgedachte verhalen met interessante boodschappen op allerlei intellectuele niveau's. Pffff... slapen! Op naar dag 2!

Mike (Juli/2009)

TED Global @Oxford

Maandagmiddag 20 juli, net aangekomen in Oxford, was er om 17:00 direct een leuke gelegenheid om te beginnen met de TED Global 2009 ervaring. Keble College, mijn 'hotel' en de plek voor een opname van 'The Forum' voor BBC worldservice, ziet er prachtig uit.

Natuurlijk zijn hollanders minder snel onder de indruk van een prachtig, historisch gebouw. Zeker geboren en getogen in Haarlem, zoals ik, ben je wel wat gewend ;-) Maar de vele Amerikaanse mede-bezoekers zijn zichtbaar onder de indruk.

Inhoudelijk was het ook erg interessant. In een klein theater @Keble College maakte BBC worldservice programmamaakster Bridget Kendall op zeer professionele wijze haar radioprogramma met 3 gasten:

• Andrea Ghez (astronome, heeft het bestaan van 'supermassive black holes' aangetoond);
• Evgeny Morozov (expert politieke en sociale aspecten van Internet) en
• Ian Goldin (directeur '21st Century School', Oxford).

Internet: democratiserende factor of instrument voor onderdrukkers?

Evgeny Morozov, voorheen woonde en werkte hij in het Oostblok, vertelt geïnspireerd over de risico's van open Internet platforms voor actievoerders uit onderdrukte landen. Vroeger, zo stelde hij met gevoel voor ironie, moest je mensen martelen om informatie te bemachtigen over samenwerkende activisten en hun contacten. Tegenwoordig bekijk je gewoon hun Facebook profiel…

Hij ziet ook zeker de kansen die Internet als medium biedt maar is kritisch over de vaak gemakkelijke aanname dat Internet en media democratie zullen brengen in elk land. Elk medium is na enige gewenning door regimes ingezet als instrument voor onderdrukking, controle en propaganda is zijn stelling, hij noemt dit 'Spinternet'.

Evgeny werkt momenteel aan een boek waarin hij de grote invloed van Internet op democratisering en politieke processen beschrijft en toelicht.

Prediction is very difficult, especially of the Future

Ian Golding, voormalig adviseur van de regering van Nelson Mandela, is gespecialiseerd in risico analyse. Zijn stelling is dat overbevolking geen groot probleem wordt op aarde, maar wel de impact van één individuele 'gek'. Globalisatie zorgt ervoor dat een lokale ontwikkeling, razendsnel globale gevolgen heeft. De globale maatschappij is volgens Ian onderling zo nauw gerelateerd dat hier naast kansen ook grote kwetsbaarheden door ontstaan.

Tevens stelt hij dat huidige 'global management' organisaties absoluut niet in staat zijn adequate globale afstemming tot stand te brengen om dergelijke risico's goed te adresseren. Aan de positieve kant voorziet Ian concrete mogelijkheden om deze eeuw een einde te maken aan armoede in de wereld, gezondheidszorg naar een ongekend hoog niveau te brengen en ieder mens in staat te stellen te leven naar eigen inzicht en idee van bestemming.

Ian is ervan overtuigd dat het te moeilijk is de toekomst te voorspellen, keer op keer blijkt dat we daar heel slecht in zijn. Wie voorspelde het einde van apartheid in zuid-afrika of de val van de berlijnse muur? Of de financiële crisis, of het verloop van de huidige pandemie? Wat je wel kunt doen is je goed voorbereiden op mogelijke toekomsten en indien nodig maatregelen nemen. Desgevraagd is Ian meer optimist dan pessimist, maar wel een optimist die goed voorbereid is op eventuele problemen.

Astronomie: een nuttig, breed perspectief op de wereld

Andrea Ghez heeft als astronome een heel ander perspectief op risico's. Ze weet bijvoorbeeld vrijwel zeker dat de zon de aarde zal opslokken… over 4 biljoen jaar. En hoewel dit wellicht minder relevant lijkt in het licht van kortere termijn problemen zoals een economische crisis, klimaatverandering, enzovoort, betoogt ze dat het perspectief vanuit het universum zeer waardevol is voor de mensheid. Het is goed te weten dat wij in een heel alledaags sterrenstelsel leven, stelt Andrea, en dat ons bestaan in die context heel relatief is.

En TED Global moet nog beginnen...

En dit was nog maar een voorproefje! Vrees niet, ik ben absoluut niet van plan een integraal verslag te geven van de kleine 100 sprekers die de komende vier dagen voorbij komen !-) Maar de highlights zal ik vanuit mijn perspectief even noemen. Het wordt een interessante week!

Mike (Juli/2009)

Hey Maestro!

Op 1 april 2007, precies 2 jaar geleden, overleed Wim Verdonck. Een dierbare vriend, coach en voormalig collega en baas bij ICT adviesbureau VKA, zijn eigenhandig opgebouwde bedrijf. Een bijzonder mens, gedreven, briljant en bevlogen, maar ook bot, hard en een echte eikel af en toe! En een zeer toegewijde vriend als je die klik met hem had. Ik mis hem nog bijna elke dag, gek eigenlijk want we zagen elkaar maar een paar keer per jaar. En ook typisch Wim, zoveel impact had hij met zijn scherpe intuitie en bereidheid je ongezouten te confronteren met wat je zelf eigenlijk ook wel wist. Ga dat dan doen lul! riep ie dan grijnzend.

Een goede gelegenheid om Wim nog eens te herdenken bood de bijeenkomst van de ICT sociëteit in Zoetermeer op 30 maart jl. Als oud-oprichter van het ICT platform Zoetermeer, nu Stichting Kenniseconomie en Innovatie Zoetermeer, wordt het boek 'De Innovatieve ondernemer' aan Wim opgedragen. De familie neemt het eerste exemplaar in ontvangst. Passend deze geste, want Wim was de buitenboordmotor van ondernemerschap en innovatie in Zoetermeer, en het werd gedaan gedaan met liefde en oprechte waardering. Fijn om mee te maken.

Passend ook omdat Wim ondernemerschap belichaamde. De eerste les die hij me leerde en die me tot op de dag van vandaag vrijwel elke dag helpt is het fundament van ondernemerschap: "Als je een idee hebt of een kans ziet, grijp die dan direct, ga ervoor, meteen handelen! Of besluit bewust niet te handelen en zet het dan ook uit je hoofd". Geen halfslachtig gedoe of geweifel! Ik heb geen bedrijven maar probeer me wel elke dag ondernemend op te stellen, dat is zeker in deze economische tijden hard nodig en het is ook hardstikke leuk elke dag weer!

Alleen daarvoor ben ik Wim al zeer dankbaar. Ik begroette hem altijd met 'Hey Maestro' dus ik zeg het nog maar eens hardop: Dag Maestro, het was een eer en een genoegen je te kennen. Dank voor je vriendschap en je betrokkenheid. Je wordt gemist.

Mike (1 april 2009)

P.S. Voor mijn goede vrienden, levend en wel. Ik ben klaar met afscheid nemen! Ik zie jullie de komende 10 jaar alleen op feesten, deal?!

Dankjewel Ron

December/Januari, terugkijken/vooruitkijken. 2008 was een ruig jaar voor mij, veel meegemaakt goed en slecht, enfin wie niet? Voordat ik vooruitkijk wil ik nog iets doen, ik bedacht me dat dit precies de goede plek ervoor is.

Aan het begin van de zomer van 2008 overleed plotseling, pas 55 jaar oud, Ron de Groot. Familie technisch mijn Oom maar in real life in sommige aspecten meer een grote broer. Hij is er geheel verantwoordelijk voor dat ik het vakgebied gevonden heb waarin ik zoveel plezier beleef.

Tijdens mijn middelbare school vertelde hij me over die splinternieuwe studierichting binnen Wiskunde: Informatica. Dat ging het helemaal worden. Hij ging mee naar de introductiedag aan de Vrije Universiteit en hoorde ook de donderspeech van Andy Tanenbaum, die waarin ze je vertellen dat die mensen links en rechts van je een half jaar na aanvang van de studie weer verdwenen zijn...

Tijdens mijn studie kwam hij met stapels boeken en artikelen aanzetten in aanvulling op mijn reguliere vakken. Hij leefde mee en vroeg altijd hoe het ging met de studie en wilde in detail weten wat ik leerde. Als we elkaar zagen, toen vaak wekelijks, bespraken we hoe het vakgebied zich ontwikkelde. Zelf had hij zich met zelfstudie en ijzeren discipline via allerlei modules ook opgeleid tot ICT adviseur.

Zoals dat soms gaat zorgde een moeilijke echtscheiding ervoor dat ik hem plotseling helemaal niet meer zag. Eerst was onduidelijk wat er aan de hand was, daarna leek terughoudendheid te passen. Jaren gingen voorbij. Begin vorig jaar bedacht ik me dat ik hem gewoon weer ging opzoeken, ik had tenslotte niet veel te maken met de omstandigheden en alles was ook weer in redelijk rustig vaarwater na lange tijd. Te lang gedraald en toen kwam dat bericht eind mei 2008.

Twee dingen kan en wil ik nu nog:

1. Op deze plek staat nu beschreven wat ik Ron niet meer kon zeggen. Natuurlijk wist hij wel dat ik enorm waardeer wat hij voor me heeft gedaan, maar ik had het hem graag zelf nog eens gezegd.
2. Gratis advies afdeling: stel nooit uit wat je wilt doen.

Internet heeft, tot ontzetting van sommigen, een vrijwel onfeilbaar geheugen. Deze blog en deze post is straks op zoveel plekken gekopieerd en geïndexeerd dat het een eigen stukje werkelijkheid is geworden. Mijn dankbaarheid voor Ron's betrokkenheid en hulp waart nog decennia rond, een schrale troost maar wel een troost.
Dankjewel Ron. Ik mis je. Rust in vrede.

Mike (januari/2009)

N.B. De afbeelding van Santana symboliseert Ron's favoriete band naast Jimi Hendrix, Led Zeppelin en ACDC. Ook qua muzieksmaak konden we prima met elkaar overweg.

Schuld, rente, boete en aflossing...

Als CTO of ICT architect kom je regelmatig in een lastig parket terecht. Je licht een project team toe hoe hun investeringen in technologie toekomstvast, uitbreidbaar en goed onderhoudbaar kunnen worden gedaan. En je weet dat dit op gespannen voet staat met hun planning en budget.

Ik liep laatst tegen een metafoor aan die actueel is ;-) maar die ook blijkt aan te slaan bij een breder publiek: de 'technologie schuld'. Een goede metafoor maakt zaken eenvoudiger en beter bespreekbaar, de 'technologie schuld' doet dat hopelijk ook voor u.

Technologie schuld
Wanneer je vanwege tijdsdruk of andere overwegingen kiest voor een technisch suboptimale oplossing in een project ga je een technologie schuld aan. Dit betekent, net als bij reguliere schulden, dat je die schuld ooit moet aflossen, intussen rente moet betalen en eventueel een boete als je te laat bent met rente of aflossing. In ICT staat aflossen voor het alsnog aanbrengen van de juiste oplossing, intussen betaal je rente in de vorm van hogere onderhoudskosten voor de tijdelijke oplossing. Als je niet tijdig het extra onderhoud pleegt kunnen onverwachte problemen leiden tot kosten: de boete. En uiteindelijk zul je het probleem toch moeten oplossen: de aflossing.

Allemaal op dezelfde pagina...
Nu wil ik daarmee NIET zeggen dat je altijd direct de ideale oplossing moet kiezen. Waar het om gaat is dat betrokkenen bij een project gezamenlijk de schuld aangaan, zich realiseren dat er rente betaald moet worden en ooit afgelost!

Bewuste risico's
Bij de bouw van fysieke behuizing is het nemen van risico's onbespreekbaar, de kans op verlies van menselijk leven dient zo klein mogelijk te zijn. Van mijn twee broers, beiden bouwkundig ingenieurs, leerde ik dat na zorgvuldige calculatie van stalen fundatie de uitkomst met 2 wordt vermenigvuldigd. Waarom? Just to be sure...

In ICT is dit soort voorzichtigheid niet nodig, toch? Mijn waarneming is dat we gemakkelijk schulden aangaan, vaak met het idee dat we onder aflossing van de schuld uit zullen komen. En soms is dat ook zo. Toch denk ik dat we ons in toenemende mate moeten afvragen welke invloed ICT systemen hebben op onze kwaliteit van leven. En dienovereenkomstig keuzes maken! Het bespreken van technologie schuld en bijbehorende consequenties draagt hopelijk bij aan de transparantie van de consequenties van keuzes.

Mike (november/2008)

Taal en Rekenen! = D8TN! SNPPI?

“De jeugd wordt steeds slechter in taal en rekenen. Sinds de invoering van nieuwe onderwijsmethoden gaat de kwaliteit steeds verder achteruit. Nieuwe onderwijsmethoden zouden eerst goed beproefd moeten worden!”.
Quote/Unquote de meeste critici over het ‘nieuwe’ onderwijs.
Maar laten we die ‘evidence based’ redenatie dan ook loslaten op de analyse van de oorzaak van de teruglopende kwaliteit. Zou het niet heel goed kunnen zijn dat jongeren gewoon niet meer zo overtuigd zijn van het nut taal te leren op een manier waarbij de nadruk o.a. ligt op netjes aan elkaar schrijven? Terwijl ze vrijwel niets meer schrijven met een pen… en dan overigens zelden hele woorden gebruiken… laat staan lidwoorden, hoofdletters, punctuatie, etc. En dat in een wereld die in toenemende mate door andere communicatie beheerst wordt?
Slam poet Rives illustreert in onderstaande korte video een prachtig sprookje in ‘moderne taal’:

Nu is dit geen pleidooi om jongeren maar niet meer te leren lezen, schrijven of spellen. Onze veronderstelling is immers evenmin onderzocht ;-) We doen jongeren echter zondermeer te kort als we Taal niet breder beschouwen in de context van de platte 2.0 wereld. Het doel van taalonderwijs is kinderen communicatievaardigheden aan te leren. Tot enkele decennia geleden kwam dat inderdaad neer op het lezen (consumeren) en schrijven (produceren) van schriftelijk vastgelegde informatie. Het schrift was uiteindelijk tot voor kort de enige manier om sowieso kennis overdraagbaar te maken. In het huidige professionele leven is dat nog steeds van belang maar evenzo geldt dat voor het consumeren en produceren van audio en video informatie. Steeds belangrijker ook wordt de vaardigheid jezelf of je werk te kunnen presenteren in het medium dat past bij je communicatie doel. Laten we Taal, de enigszins gedateerde implementatie van communicatie, dan ook niet te snel als leidend accepteren.

Voor rekenen geldt iets soortgelijks: jongeren beschikken vanaf steeds jongere leeftijd over een telefoon die veel krachtiger is dan de eerste personal computer die wij tijdens onze studie gebruikten… Daar zit inderdaad ook nog een rekenmachine in, waarom moeilijk doen? Hoofdrekenen en daarvoor tafels ‘automatiseren’ (in je hoofd stampen) kan nog steeds een functie hebben maar welke eigenlijk? Moet je eigenlijk weten hoe je eieren legt om te kunnen ruiken of ze stinken? Dat laatste is de kern: je moet samenhang en logica kunnen hanteren, je moet op een zeker abstractie niveau logisch kunnen redeneren! Maar het rekenonderwijs lijkt eerder een verzameling methodes uit het pre-rekenmachine tijdperk. Hoe dat tot een dieper inzicht in de achterliggende logica moet leiden wordt er nooit bij verteld.

Kortom:
Kijk bij de huidige uitdagingen in het onderwijs met name naar de nieuwe omgeving waarin kinderen uiteindelijk moeten functioneren! De idee dat een perfecte beheersing van de d’s, dt’s, tafels en aloude rekenmethodieken kinderen het beste voorbereiden op de uitdagingen van de snel veranderende mondialiserende wereld lijkt op zijn minst discutabel. Zorg er maar voor dat ze perfect leren communiceren en redeneren met de middelen die we nu hebben. Als iemand uiteindelijk via het middel ‘Taal’ gaat publiceren is het vroeg genoeg voor de verdere perfectionering van het schrijven, als je tekstverwerker dat dan al niet voor je doet!

--
Dit artikel is een coproductie  van hnzz (hans pronk) & mike (michael van wetering) /© 2008

Lifehack Audioboeken: The Cluetrain Manifesto

Lifehack: Audio Boeken

The Cluetrain Manifesto zou gedateerd moeten zijn, het is in 1999(!) uitgebracht. De uitzonderlijke kwaliteiten van de auteurs (Christopher Locke, Rick Levine, Doc Searls en David Weinberger) maken dat de reeds ingeloste voorspellingen geschiedschrijving blijken te zijn. Het merendeel van hun visie moet zich nog voltrekken. Al is het nu wel duidelijker dat het zo zal lopen…

Nu blijk ik me niet te vervelen in een gemiddeld jaar :-)
Mijn lifehack (slimmere manieren van werken) biedt echter een oplossing voor de overvloed aan must-reads. Veel van dit soort interessant werk is beschikbaar als audioboek. Mijn reistijd (45 minuten enkele reis) plus een paar files tussendoor is goed voor 2 van dergelijke boeken per week! Om beter te scoren op de hypo-meter mag je de boeken ook podcasts noemen B-)

Doc Searls - Markets are Conversations!

Als illustratie het verhaal van Doc Searls: Markets are Conversations. Doc vertelt hoe vroeger de 'markt' een gesprek was. De klant praatte met de verkoper, ging in gesprek over de koopwaar en kende de verkoper vaak al van reputatie. Op basis van die indrukken besloot de klant al dan niet tot een koop. In de periode van industrialisatie, massaproductie en marketing zijn we dat contact met de klant helemaal verloren.
Doc illustreert dat heel mooi door te stellen dat 'to market' een werkwoord is geworden dat je mensen 'aandoet'. Je bent als aanbieder niet meer in geprek maar je probeert iemand iets te vertellen wat die niet wil weten of horen. Om dat toch voor elkaar te krijgen moeten die boodschappen steeds meer verpakt worden in vermaak of pseudo voorlichting. En wij maar zappen om te proberen dit te ontwijken. Om de 'axe in our heads' te vermijden, het planten van de onwillekeurige gedachte en ons onbewust toch tot een koopbeslissing aan te zetten.

Internet is de nieuwe Marktplaats

Het interessante inzicht dat Doc biedt is dat het Internet zich snel tot een prima alternatief ontwikkelt voor de vroegere markt waar klanten en aanbieders nog echt in gesprek waren. Je ziet dit ook overal gebeuren. Hoewel veel bedrijven het Internet zien als 'just another channel' om hun boodschap doorheen te duwen ('putting the axe in our heads') gebruikt de consument het Internet steeds meer om na te vragen bij omstanders in een markt wat ze vinden van het product en de verkoper.

Heb jij die laptop? Hoe bevalt ie? Gaat de batterij inderdaad 4 uur mee in de praktijk? Minder, hmm… jammer. En de support is die goed? Daarna pas wordt de koopbeslissing genomen. Het gesprek begint weer meer en meer plaats te vinden.

Snapt iedereen dit al?

Op het Internet van vandaag kun je ook zien dat succesvolle bedrijven het gesprek aangaan met hun klanten. Ze nemen deel aan de gesprekken over hun producten, komen te weten wat hun klanten verwachten en kunnen inspelen op wensen en klachten. Het ligt inderdaad erg voor de hand, maar let maar eens op hoeveel organisaties nog steeds staan te zwaaien met die bijl, wachtend op een kans om ons te verrassen. Intussen houden ze hun medewerkers binnen met hun firewalls en andere afschermingsmechanismen. Medewerkers moeten toestemming vragen om een blog te mogen schrijven of reacties te geven op fora waar over de producten van het bedrijf word gediscussieerd… Kansloos inderdaad.

Nieuwe Onderwijs: Gesprek tussen Leerling en Docent?

Een parallel met onderwijs is eenvoudig te maken. Ook het onderwijs heeft haar 'industrialisatie' fase gekend. Het heeft ons gelijke toegang tot onderwijs gebracht, maar het is tijd voor de volgende stap. In gesprek met de leerling(e) over toekomstdromen, talenten, etc. in plaats van verhalen vertellen die ze niet willen horen in vormen die ver af staan van hun dagelijks mediagebruik.

Mike (oktober/2008)

Lerarentekort?

Dave Eggers' idee 

TED prize winnaar Dave Eggers beschrijft in zijn presentatie welke uitdaging hij met hulp van TED wil voorleggen aan de wereld. Hij nodigt ons uit zijn concept 826 Valencia te helpen uitbouwen. Zijn initiatief laat wat mij betreft zien dat er niet zozeer een tekort aan leraren is maar een tekort aan personen die onder de huidige voorwaarden leraar willen zijn…

826 Valencia 

826 Valencia is een non-profit initiatief dat professionele schrijvers in hun vrije tijd 1-op-1 les laat geven aan leerlingen die goed willen leren schrijven. De schrijvers zien het als leuke aanvullende activiteit op momenten van de dag die ze toch niet benutten om te schrijven. Leerlingen krijgen les van gepubliceerde auteurs en goede resultaten van leerlingen worden in een winkeltje aan de voorkant van het pand verkocht, tesamen met alles wat de moderne piraat nodig heeft... (lees de wikipedia entry :-)

Lerarentekort? I don't think so! 

Het initiatief van Dave Eggers toont aan dat er bij professionals die leerlingen veel te bieden hebben bereidheid bestaat aan onderwijs deel te nemen. Maar dan wel in een vorm, op een tijd en een plaats die aansluit bij hun andere activiteiten.

Bijgaand de 'storefront' van 1 van de 5 andere 'chapters': 826NYC, deze winkel in superhero benodigdheden (o.a. vliegcapes en andere essentalia) bevat ook een workshop waar leerlingen en schrijvers elkaar ontmoeten.

Volgens mij zijn er veel meer professionals op velerlei gebied die hun kennis en ervaring beschikbaar zouden willen stellen in het onderwijs. Wat krijgen ze ervoor terug? Nieuwe inspiratie voor hun eigen vakgebied en de voldoening die werken in onderwijs je geeft. Er is geen tekort aan leraren, wel aan mensen die bereid zijn les te geven onder de huidige voorwaarden! We moeten anders naar dit knelpunt gaan kijken om oplossingen te vinden, dave eggers toont ons zo'n alternatieve manier.

Mike (september/2008)

Sir Ken Robinson, Creativity Expert: The second climate crisis

Er wordt in het onderwijs veel gesproken over noodzakelijke verandering. Het moet flexibeler, aantrekkelijker, professioneler, met minder uitval van leerlingen en ga zo maar door. Sir Ken Robinson houd daar een verfrissend en fundamenteel ander perspectief naast. "Do schools kill creativity?" vraagt hij zich af in zijn geweldige presentatie op de TED conferentie. Die archieven van de TED conferentie (Technology, Entertainment & Design) vormen een goudmijn vol prachtige verhalen.

Standup Comedy?

In een mix tussen standup comedy en een prachtig geformuleerd betoog uit Sir Ken Robinson zijn zorg over het gebrek aan aandacht voor de ontwikkeling van de creativiteit van de leerling.

De huidige schoolsystemen, ontstaan in het industriële tijdperk, smoren de creativiteit in elk kind is zijn analyse. En dit terwijl juist die creativiteit onze belangrijkste onderscheidende factor zal zijn in de steeds sneller veranderende wereld.

Royal Society of the Arts

Onlangs kwam ik ook Sir Ken's presentatie tegen bij de Royal Society of the Arts. Hoewel deze presentatie een langere zit is (een uur vs. 20 minuten bij TED) is dit een boeiende nadere uitwerking van zijn eerdere betoog. Hij vergelijkt het gebrek aan aandacht voor de ontwikkeling van creativiteit in het huidige schoolsysteem met de klimaatcrisis die Al Gore ook bij TED voor het eerst onder de aandacht bracht. Sir Ken noemt dit 'the second climate crisis'.

Waar Al Gore wijst op de roofbouw die we plegen op onze planeet trekt Sir Ken een parallel met de manier waarop we omgaan met mensen. We plegen roofbouw op de capaciteiten die mensen hebben door de eenzijdige nadruk op wetenschap en technologie. Die disciplines blijven natuurlijk belangrijk maar juist de creatieve vakken als dans, muziek, beeldende kunst, etc. ontwikkelen de bredere mogelijkheden van mensen.

Sir Ken schetst ook concrete mogelijkheden beide soorten onderwijs evenwichtiger te combineren in een nieuw schoolsysteem dat zich richt op de bredere ontwikkeling van onze jeugd. Enfin bekijk de presentaties, ze zullen je zeker inspireren.

Podcasts voor de Audiofielen

De DishyMix podcast met Sir Ken is ook de moeite waard als je met name in auto of trein tijd vind voor dit soort dingen. Ook Phorecast heeft een leuk interview gemaakt met Sir Ken met weer een iets andere draai aan het verhaal. Van de RSA presentatie is ook een podcast. Inderdaad de man boeit me B-)

Meer interessante Video

Registraties van presentaties van interessante denkers en doeners zijn een hele effectieve manier om hun ideeën tot je te nemen. Het gaat veel sneller dan hun boek lezen ;-) Zie mijn delicious video collectie voor de video's die ik interessant genoeg vond om terug te kunnen vinden o.a. bij TED. Have fun!

Mike (augustus/2008)